Editoryal
Her gün yeni bir yazar, yeni bir bakış açısı.
Güler Abla, Kadıköy’deki o eski apartmanın beşinci katında, camları silerken durup alnındaki teri bileğinin tersiyle sildi. Elleri deterjanlı sudan buruş buruş olmuştu. “Ayşe Hanım,” dedi sesi titreyerek, “sanki gökyüzü bugün üzerimize çökecek, nefes alamıyorum.” Pencereden dışarı baktığında gördüğü tek şey, beton yığınlarının arasından yükselen o titrek, kavurucu sıcaklıktı. Onun için bu sıcaklık sadece daha fazla terlemek, daha çabuk yorulmak demekti.
Sosyolog, Akademisyen